Over haargroei

De anatomie van het haar
De haargroeifases
Overbeharing

De anatomie van het haar
Elk haar groeit in een haarfollikel.  Haarfollikels zijn instulpingen, welke reeds gevormd zijn van in de embryonale periode.  Aan de huidoppervlakte mondt de haarfollikel uit in een porie waar het eigenlijke haar uitsteekt.  Onderaan heeft de haarfollikel een ingestulpte bodem : de haarpapil, waarin zich uitermate actieve groeicellen bevinden samen met bloedvatlussen, die de cellen rijkelijk van bloed (voeding) voorzien.  De delende cellen ondergaan geleidelijk een keratinisatie, wat tot de eigenlijke haarvezel leidt.
Wanneer we een haar uittrekken, stopt deze activiteit niet.  Integendeel, uittrekken veroorzaakt een versterkte bloedtoevoer naar de papil, zodat de daar aanwezige groeicellen zeer goed gevoed en gestimuleerd worden tot het vormen van een nieuw haar, vaak zelfs een sterker haar.

De haargroeifases
     


Haargroei is geen continu proces.  Het heeft een zogenaamd cyclisch verloop, dat wil zeggen dat actieve groeiperioden (de anagene fase) worden afgewisseld door rustperioden (de telogene fase).  Tijdens de overgang van de anagene fase naar de telogene fase wordt het haar spontaan uitgestoten.  Dit noemt men de catagene fase.

De duur van de anagene fase : van minder dan 3 maanden tot verschillende jaren.  De duur van de anagene fase is ook het meetpunt van de haarlengte; hoe langer de anagene fase duurt, hoe langer het haar kan groeien.

Voorbeeld : hoofdharen kunnen zes jaar en langer in de anagene fase blijven.  De verhouding tussen hoofdharen in de anagene fase is 85 % ten opzichte van 15 % in de telogene fase.  De haren op de benen daarentegen hebben slechts een anagene fase van maximum 3 maanden voordat ze overgaan in de telogene fase, en ongeveer 30 % bevinden zich tegelijk in de anagene fase.
Haarfollikels staan vaak per 3 bij elkaar, 1 - 5 mm. onder het huidoppervlak.  Meestal is slechts 1 van de 3 in de groeifase.


Overbeharing

Cosmetische overbeharing is voornamelijk normale haargroei, zoals okselharen, bikinilijnbeharing, (over)beharing op armen en benen.  Ook kunnen dames op rijpere leeftijd haartjes op kin, hals en bovenlip krijgen, wat een normaal verschijnsel is.

Hypertrichose is iedere vorm van toegenomen haargroei.  Lokale hypertrichose die vaak in het gelaat het meest opvallend is, kan een scala aan oorzaken hebben :
- postmenopauze : door het afnemen van de oestrogeenproductie.
- door geneesmiddelengebruik
- door ongevallen (haargroei onder gips)
- syndroom van Cushing : een aandoening die kan ontstaan door een aandoening aan de hypofyse en bijnieren.

Hypertrichose kan zowel bij dames als bij heren voorkomen.  Een te sterke beharing kan ook een grote psychische belasting betekenen.


Hirsutisme is een te sterke groei van het mannelijke beharingspatroon bij de vrouw.  Deze haargroei staat onder invloed van de androgenen.  Bij ernstig hirsutisme dient een onderzoek door een endocrinoloog uitgevoerd te worden.

 

 

terug naar top